Tęsknota

Są chwile gdy prawdziwie tęsknię.
Za głosem, dotykiem i chwilą.
Otulam się wtedy starym swetrem i pragnę wierzyć że to minie.
Nauczyłeś mnie kochać chorą miłością i taką teraz tylko kochać potrafię.
Wyobrażam sobie, że jesteś tylko chorym wytworem mojej wyobraźni.
Łatwiej mi bowiem wierzyć, że jestem szalona, niż że Ty naprawdę gdzieś jesteś.
Dziś znów wstałam zbyt wcześnie, otuliłam się po szyję we śnie i westchnęłam.
Bo nawet koszmar może się przecież stać najpiękniejszym snem.
Dlatego dziś znowu chcę zasnąć w nadziei, że pod powieką spotkam wspomnienie.